Tak właśnie było kiedy pilotażowo (pod koniec ubiegłego wieku, kiedy w całym kraju w terenie zabudowanym obowiązywało ograniczenie prędkości do 60 km/h) wprowadzono ograniczenie do 50 km/h w centrum Warszawy. Były grupy zarówno zwolenników jak i przeciwników tego rozwiązania, ale wymiana argumentów okazała się wręcz jałowa i żadna ze stron nie potrafiła zrozumieć drugiej. Polacy uwielbiają afery i niestety nawet tak ważne dla bezpieczeństwa przepisy są traktowane w ten sposób. W całej tej dyskusji o "pięćdziesiątce" większość przeciwników tłumaczyła że i tak nikt tyle nie jeździ, że to blokowanie ruchu i za niemożliwe i niepotrzebne uznało dwukrotne spowolnienie samochodów na Trasie Łazienkowskiej czy Wisłostradzie (wielopasmowe arterie z niewielką ilością skrzyżowań i praktycznie pozbawione przejść dla pieszych). I tu jest pies pogrzebany. Otóż jak spojrzy się na miasta Zachodniej Europy od razu widać, że szersze i bezpieczniejsze arterie mają podwyższoną dozwoloną prędkość, a cała idea pięćdziesiątki zamiast sześćdziesiątki ma zastosowanie na zwykłych, wąskich ulicach z mnóstwem zaparkowanych aut, ciasnymi skrzyżowaniami i gdzie w każdym miejscu można spodziewać się pieszego. I właśnie dlatego popieramy pięćdziesiątkę w terenie zabudowanym (pod warunkiem że wszędzie tam gdzie jest możliwość bezpiecznego podniesienia dozwolonej prędkości, będzie to robione). Ulic, na których obniżenie prędkości o 10 km/h zwiększa poziom bezpieczeństwa pieszych jest całe mnóstwo. Niestety wiele jest małych miejscowości, w których pole widzenia wokół drogi jest szerokie, przez które przebiegają ważne trasy i zwolnienie w nich o dodatkowe 10 km/h nieznacznie wpływa na bezpieczeństwo, a irytuje kierowców. Należałoby w nich podnieść prędkość, a kolejne trasy budować tak, aby omijały centra małych miejscowości (bardzo powszechna praktyka w południowych Niemczech czy w Finlandii). Tak czy inaczej słynna "50" zwróciła uwagę wielu ludzi na prędkość, niejako przypomniała o problemie. A może by nam rząd oddał te 10 km/h poza terenem zabudowanym (patrz: Niemcy – ograniczenie do 100 km/h)?

Kolejnym problemem który przyciąga akademickie dyskusje są pasy bezpieczeństwa. Całe szczęście że ludzie którzy ich nie używają są w mniejszości. Jednak bronią się na różnorakie, często irracjonalne sposoby, na przykład tłumacząc że wypadnięcie z auta może ich uchronić przed poważniejszymi skutkami, np. podczas zatopienia lub pożaru auta. Ilość wypadków, w których kierowca/pasażer ma większe szanse bez pasa to w Europie około 0,5%. Wielu ludzi twierdzi że pasy są niewygodne, nie wierzy w ich skuteczność, a niektórzy nawet nie wiedzą jaka jest zasada ich działania. Otóż pilot myśliwca poddawany jest przeciążeniom 8-10 G. Przeciętny człowiek przy znacznie niższym przeciążeniu mdleje. W ciężkim wypadku drogowym jesteśmy narażeni na przeciążenia dochodzące do 100G! Podstawowym celem pasów nie jest uchronienie nas od wypadnięcia z auta, ale zmniejszenie przeciążenia działającego na ciało i ograniczenie obrażeń, głównie głowy. Należy pamiętać, że pasażer tylnej kanapy obarczony jest podwójną odpowiedzialnością, gdyż podczas przeciętnego zderzenia, kiedy jego ciało "waży" około dwie tony, bez problemu złamie oparcie przedniego fotela i szanse kierowcy/pasażera przedniego fotela gwałtownie maleją. Tak więc czy siedzimy z przodu czy z tyłu - nie bądźmy głupcami. Pasy bezpieczeństwa zwiększą nasze szanse przeżycia kilkukrotnie. A wypadek może się zdarzyć każdemu.

Jeden Europejczyk na trzech, co najmniej raz w swoim życiu trafia do szpitala w następstwie wypadku.

Wbrew pozorom pasy bezpieczeństwa mają wpływ nie tylko na poziom bezpieczeństwa biernego, ale też aktywnego. Otóż w przypadku gwałtownego omijania przeszkody lub podobnego manewru pasażerowie bez zapiętych pasów mogą, przemieszczając się wskutek działania siły odśrodkowej, tak przesunąć środek ciężkości pojazdu, że może on stracić przyczepność lub nawet dachować!

Kolejny dyskusyjny temat to obowiązek używania świateł mijania/dziennych przez całą dobę bez względu na widoczność. Jak wiadomo taki przepis obowiązuje przez cały rok na terenie m.in. Czech (od 1 lipca 2006 r.), Szwecji, Norwegii, Finlandii, Danii, Łotwy, Austrii. Od 17 kwietnia 2007 r. również w Polsce. Ciekawe rozwiązanie występuje we Włoszech – mianowicie obowiązek ten występuje tylko na autostradach. To w pewien sposób pokazuje sedno problemu: prędkość.